USA: Projekt Solar Impulse


Bertrand Piccard i Andre Borschberg

3 maja, wcześnie rano na pasie startowym lotniska w pobliżu San Francisco w Kalifornii samolot otrzymał zgodę na start do historycznej podróży przez Amerykę. Samolot HB-SIA projektu Solar Impulse, przeleciał nad kontynentem bez kropli paliwa kopalnego i zgodnie z planem wylądował w Nowym Jorku, odwiedzając po drodze lotniska w Phoenix, Dallas, St. Louis i Waszyngtoni.

Maszyna pilotowana była przez Bertranda Piccarda, którego zmieniał za kokpitem drugi pilot André Borschberg.

Geneza projektu

Autorem pomysłu budowy samolotu napędzanego wyłącznie energią słoneczną, jest szwajcarski psychiatra, Bertrand Piccard, który wraz z Brianem Jonesem okrążył Ziemię w 1999 roku na pokładzie balonu Breitling Orbiter. W 2001 roku obaj piloci udali się do Stanów Zjednoczonych gdzie zapoznali się z najnowszymi technologiami wykorzystywania energii słonecznej. Po powrocie do Europy, Piccard zainteresował swoim pomysłem Politechnikę w Lozannie, którą poprosił o wykonanie projektu aparatu napędzanego energią słońca. 28 listopada 2003 roku oficjalnie rozpoczęto program Solar Impulse Project, którego celem była budowa tego typu maszyny. 29 czerwca 2004 roku powołano do życia spółkę Solar Impulse, jej założycielami zostali Bertrand Piccard, Brian Jones, Luiggino Torrigiani i szwajcarski pilot i przedsiębiorca André Borschberg. Ten ostatni został również osobą odpowiedzialną za zarządzaniem całością projektu. W prace projektowe nad nowym samolotem włączały się kolejne instytucje. Politechnika w Lozannie zajęła się opracowywaniem struktur i materiałów potrzebnych do budowy płatowca, Europejska Agencja Kosmiczna podjęła badania nad ogniwami słonecznymi, inżynierowie z Dassault Aviation konsultowali projekt samego płatowca. Pieniądze przekazane na rzecz projektu przez belgijski Solvay pozwoliły na rozpoczęcie prac konstruktorskich. W kolejnych latach wśród darczyńców wspierających finansowo całe przedsięwzięcie znalazły się między innymi Deutsche Bank, Omega, Schindler, Bayer MaterialScience, Altran, Swisscom. W listopadzie 2007 roku zaprezentowano ostateczny projekt samolotu. Cechą charakterystyczną nowej maszyny była bardzo duża rozpiętość skrzydeł wynosząca 63 metry (rozpiętość skrzydeł Boeinga 747 wacha się w zależności od wersji w granicach od 60 do 70 metrów). W 2008 roku specjaliści z politechniki i Dassault Aviation zbudowali symulator umożliwiający zapoznanie się z techniką lotu samolotu. W tym samym roku również rozpoczeto budowę samolotu. Gotową maszynę po raz pierwszy zaprezentowano w czerwcu 2009 roku na lotnisku w Dübendorf.

Cel

Projekt Solar Impulse opracowali Szwajcarzy, aby pokazać światu, co można zdziałać za pomocą wykorzystania energii słonecznej.

Rozwiązania opracowane dla słonecznego samolotu zatrudniają dzisiejsze technologie, dostępne dla nas wszystkich, nie technologie przyszłości. Gdyby były wykorzystywane na masową skalę w naszym świecie, pozwoliłyby nam zmniejszyć o połowę wykorzystanie energii paliw kopalnych a pozostałą połowę wyprodukować ze źródeł energii odnawialnej […] Jeżeli nie poczynimy inwestycji rozwijających new źródła energii, znajdziemy się w sporym kryzysie, który nie pozwoli nam na przeprowadzenie naszej planety do nastepnej generacji.

Jednomiejscowy samolot waży tyle co samochód i ma rozpiętość skrzydeł Boeinga 747. To dużo miejsca, aby pomieścić 12 tys. ogniw słonecznych.

Za dnia baterie ładowane są jednocześnie i dlatego jego elektryczny silnik, w przeciwieństwie do innych statków powietrznych napędzanego energią słoneczną, może latać w nocy. Lot będzie składał się z pięciu etapów. Pierwszy inauguracyjny rozpoczął się w San Francisco i miał zakończyć się w Phoenix w Arizonie.

Szczegółowe dane techniczne

Solar Impulse jest jednoosobowym, wolnonośnym górnopłatem napędzanym czterema silnikami elektrycznymi, wyposażonym w akumulatory litowo-polimerowe. Maszyna zbudowana jest z materiałów kompozytowych

Rozpiętość skrzydeł 63,4 m
Długość 21,85 m
Wysokość 6,4 m
Waga 1,600 kg
Silniki 4 silniki elektryczne o mocy ~10 koni mechanicznych każdy
Śmigła każdy z silników wyposażony jest w dwupłatowe śmigła o srednicy 3,5 m
Ogniwa słoneczne 11’628 (10’748 na skrzydłach, 880 na sterze wysokości) o łącznej masie ~400 kg. W ciągu doby słońce dostarcza ma m2 powierzchni ok. 250 W energii. Przy 200 m2 powierzchni ogniw i sprawności układu napędowego 12%, do dyspozycji silników jest średnio 8 koni mechanicznych mocy. To tyle mniej wiecej ile mieli do dyspozycji bracia Wright w 1903 r. podczas ich pierwszego lotu.
Średnia prędkość przelotowa 70 km/h (38 kts)
Prędkość startowa 44 km/h (24 kts)
Maksymalna wysokość przelotowa 8’500 m (27’900 ft)

Jednym z celów misji Solar Impulse jest spowodowanie konkretnych działań na rzecz redukcji emisji CO2. Autorzy Solar Impulse poprzez kampanię informacyjną chcą wyeliminować ze społeczeństwa „niebezpieczne” i „kosztowne” nawyki.

Nasz samolot nie jest przeznaczony do przewozu pasażerów, ale do przenoszenia wiadomości

– powiedział Piccard na stronie projektu.

Dotychczasowe osiągnięcia

W czerwcu 2010 r. Solar Impulse HB-SIA, z André Borschbergiem za sterami, pomyślnie ukończył 26-godzinny nocny lot, stając się pierwszym napędzanym energią słoneczną samolotem zdolnym do lotu za dnia i w nocy bez korzystania z paliwa. Tym samym ustanowił 3 rekordy świata:

  • najdłuższego czasu lotu (26:10:19)
  • osiągnięcia największej wysokości lotu (9’235 m)
  • naboru największej wysokości (8’744 m)

Dwa kolejne rekordy świata padły w 2010 r. podczas lotu ze Szwajcarii do Maroka na zaproszenie króla Mohameda VI na promocję budowy największej na świecie elektrowni termo-solarnej w Ouarzazate.

  • najdłuższego lotu (1’116 km ~ 603 nm) 
  • najdłuższego lotu po wcześniej zadeklarowanych punktach (1099,3 km ~ 593,6 nm)

Zespół projektowy równolegle buduje drugą, unowocześnioną wersję Solar Impulse o znakach HB-SIB o rozpiętości skrzydeł ~ 80 metrów, ciśnieniową kabinę umożliwiającą wykonywanie lotów na wysokości 12’000 metrów oraz nową awionikę. Samolot ma okrążyć w 2015 roku świat.

Aktualności

Transmisja na żywo z poszczególnych odcinków lotu.

Można było dołączyć do pasażerów samolotu, podróżujących na jego pokładzie jako członek „Clean Generation” (Czystej Generacji) – ruchu zrzeszającego ludzi o podobnych wartościach, gotowych na zmiany, gotowych do udziału w wspaniałych inwestycjach w innowacje technologiczne dla czystej przyszłości. Zapisując się na listę tych osób Wasze nazwiska podróżowały SolarImpulsem zapisane na pamięci USB.

7 lipca 2013, z przygodami (naderwanie się poszycia dolnego jednego ze skrzydeł) ale szczęśliwie, SolarImpulse dotarł do lotniska JFK w Nowym Jorku, kończąc w ten sposób sukcesem Lot przez Stany Zjednoczone Ameryki.

 

Źródło: solarimpulse.com


Jeżeli chcesz, podaj dalej:                     lub dołącz do nas na Facebooku oraz Google+    ----------------->
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Blip
  • Wykop
  • Blogger
  • Email